در شرایط کنونی که میهن عزیزمان دارای قشر وسیعی از جوانان می باشد و از کشورهای جوان منطقه و جهان است ، می بایست با بسترسازی و فراهم نمودن ساختارهای آموزشی هر جوان را با امید به آن که خود می تواند نقش سازنده و موثر در زندگی خویش و جامعه ایفا نماید آماده ورود به عرصه کار کشور نمود و آنان را نسبت به توانایی های بالقوه خود آگاهی داد ، متاسفانه در بنگاههای اقتصادی کوچک بدلیل نبود تفکر احترام به کارآفرین ، کارآفرینان نیز تمایلی به ایجاد بستری مناسب برای کارگران و متخصصین خود ندارند و به بیان بهتر می توان به این نکته مهم اشاره نمود که از یک طرف کارفرمایان به دلیل نبودن سرمایه های انسانی متخصص، آموزش دیده و دارای مهارتهای فنی و از طرفی دیگر نبودن فرصت های شغلی برای کارگران، متخصصین و مهندسین ، حق انتخاب را از آنان سلب می نماید و این گونه است که ترسیم آینده با افقی روشن برای هرکدام از طرفین دشوار خواهد بود و تامین منافع شخصی ارجحیت می یابد . این در حالی است که باید پذیرفت ، رشد و توسعه اقتصادی بدون وضع قوانین و مقررات حرفه ای و نظارت دقیق آن امکان پذیر نخواهد شد و این چنین است که با ایجاد اعتماد و انگیزه برای سرمایه گذاران و کارفرمایان گامهای استوار و محکمی برای رشد و توسعه بازارکار و حل معضل بیکاری برای جوانان و فارغ التحصیلان دانشگاهی برخواهیم داشت .